Rak rdzeniasty jest rzadkim nowotworem gruczołu tarczowego, stanowiącym nie więcej niż 1-3% przypadków zmian nowotworowych tarczycy, ale jego diagnostyka przysparza sporo trudności.
Badania obrazowe tarczycy (szczególnie usg, ale także TK, scyntygrafia czy PET) mają pomocnicze znaczenie w procedurze diagnostycznej.
Standardowym elementem postępowania jest biopsja cienkoigłowa zidentyfikowanego ogniska/guza. Niestety jej czułość wynosi tylko około 60%.
Rutynowo korzystamy z oznaczeń kalcytoniny jako laboratoryjnego markera obecności komórek raka rdzeniastego. Stężenie kalcytoniny powyżej 100 pg/ml silnie przemawia za rozpoznaniem nowotworu. W przypadku niższych stężeń wciąż poszukuje się dodatkowych argumentów diagnostycznych.
W świetle najnowszych doniesień warto rozważać 2-etapowe podejście z wykorzystaniem oznaczenia prokalcytoniny. Wydaje się, że w ten sposób istotnie zwiększamy prawdopodobieństwo wykrycia rozrostu komórek C.
https://doi.org/10.1089/thy.2024.0293
Photo by Luiz Rogério Nunes on Unsplash