Ostatnio postulowane jest rozróżnianie otyłości przedklinicznej i klinicznej. Służy do tego, poza wskaźnikiem masy ciała (BMI), uwzględnianie obwodu talii, wskaźnika talia-biodro czy talia-wzrost. W ten sposób wyraźnie wskazujemy, że problemem jest obecność nadmiaru tkanki tłuszczowej.
W przypadku otyłości klinicznej wyraźnie wyższe jest ryzyko schorzeń sercowo-naczyniowych, nowotworów czy schorzeń neurodegeneracyjnych. Oczywiste jest także większe prawdopodobieństwo przedwczesnej śmierci.
Dysponujemy szeregiem rozwiązań, które hamują rozwój choroby otyłościowej, a przy maksymalnym zaangażowaniu nas jako pacjentów, pozwalają one nawet na całkowitą remisję. Powinniśmy być świadomi, że istotne jest nie tyle dążenia do niskiej masy, ale do optymalnego składu ciała.
Definition and diagnostic criteria of clinical obesity
Rubino, Francesco et al.
The Lancet Diabetes & Endocrinology, March 2025, Volume 13, Issue 3, 221 - 262