Zjawisko sezonowej zmienności stężeń hormonów tarczycy i TSH jest przedmiotem zainteresowania wielu badań klinicznych, a dowody na potrzebę modyfikacji dawkowania LT4 w zależności od pory roku przedstawiają się następująco:
- Fizjologia (Adaptacja do zimna): W niskich temperaturach zapotrzebowanie organizmu na produkcję ciepła (termogenezę) wzrasta. Wiąże się to ze zwiększoną aktywnością osi podwzgórze-przysadka-tarczyca oraz nasiloną konwersją T4 do T3 w tkankach obwodowych. W związku z tym, u wielu pacjentów z niedoczynnością tarczycy stężenie TSH jest fizjologicznie wyższe w miesiącach zimowych niż letnich.
- Mniejsze zapotrzebowanie latem: Istnieją dowody (np. badania populacyjne prowadzone w Korei i Japonii), że stężenie TSH u pacjentów przyjmujących stałą dawkę LT4 ma tendencję do obniżania się w miesiącach letnich. U części pacjentów (szczególnie tych z wyjściowo niskim TSH) może to prowadzić do jatrogennej subklinicznej nadczynności tarczycy, co objawia się gorszą tolerancją upałów, kołataniem serca czy niepokojem.
- Rekomendacje Towarzystw (ATA/ETA): Wiodące towarzystwa naukowe, takie jak American Thyroid Association, nie zalecają rutynowej, profilaktycznej zmiany dawki LT4 u każdego pacjenta wraz ze zmianą pory roku. Zamiast tego zaleca się:
- Monitorowanie TSH w okresach przejścia sezonowego u pacjentów zgłaszających objawy.
- Rozważenie niewielkiej redukcji dawki latem (np. o 12,5 µg lub pominięcie jednej dawki w tygodniu), jeśli TSH przesuwa się w kierunku dolnej granicy normy lub występuje nadczynność subkliniczna.
Photo by Nathan Dumlao on Unsplash