Rozpoznając zaburzenia gospodarki węglowodanowej i decydując się na zastosowanie farmakoterapii często stykamy się z nadmiarem dostępnych opcji (!).
Wybór optymalnego rozwiązania powinien uwzględniać m.in.: wiek i płeć pacjenta, nasilenie hiperglikemii, schorzenia towarzyszące, ale także dostępność poszczególnych preparatów, ich skutki uboczne czy koszty leczenia.
W erze sukcesów flozyn i analogów GLP-1 uwagę zaczynają przyciągać substancje będące agonistami receptorów dla GIP. W jakim stopniu wpłyną one na aktualne standardy leczenia?